
Bugünde silinir elbet gözlerimden yaşlar
Yarınlar kapımda nöbet tutmaya başlar
Sahte gülüşler ruhumu esir alıyor
Görmezden geldiğim yaralı kalbim acı veriyor
Kanıyor yaralarım
Ben bastırdıkça daha çok kanıyor
Nerendeyim zaman senin
Åžuurunu kaybetmiÅŸ kalbim
Yönümü bulamaz oldum
Yine mi çıkmaza girdim farketmeden...
Bilemiyorum...
Yüreğimde bir yağmur
Sönmeyen bir ateş var
İnatlaşan mevsimlerindeyim
Ben aslında en çok yazını severim zaman senin...
Geçecek mi bu kış günü yine?
Söyle ruhum!
Dinecek mi yağmurlarım?
Sağ çıkabilecek mi yüreğimdeki gözler selinden?
Şaha kalkmış bir fırtınanın ortasındayım
Üşüyorum...
Çok üşüyorum....
G.OKUTAN
Bu yazı; ( 0 ) Üye tarafından beğenildi yenile
Bu yazıya; ( 0 )adet yorum yapıldı
Yorumlar :