
Geçmişin izleri de yok olurmuş yüreklerden
Acı da tatlı da karışırmış birbirine
Tatsızlıkta hakim olurmuş kalplere
Kayıtsızlık olsa da yaşarmış insan öğrendim...
Hiçbir şey aynı kalamıyormuş hayatta
Seni bir zamanlar göklere çıkaran koca yürek
Toprağa da yakın tutarmış yeni gördüm
Acı dolu bir depremden yarı-sağ da çıkabilirmiş insan
Kayıtsızlık hiç bu kadar gerekli olur muydu yaraya?
Acıyı tattıran zaman
Merhem de olur muydu kalbime?
Çıkmaz bir sokakta köşeye sıkıştı ruhum...
Yaşlı bir kalbe sahibim bugün!...
Çizgiler hatıraları kazımış göz çevreme
Göğsümde koca bir delik açılmış
Kayıtsız zamanlarımdan kalma bir yara kalmış bana hediye...
Ruhumdaki çığlığı duyabiliyorum artık
Var yada yokum
Farketmeyen bir zamanın hallerindeyim
Yinede oyuna devam ederim ben zamanın istediği gibi
Yine tıkarım kulaklarımı
Görmez gözlerim
Ruhum tıkanır kalır sahipsiz zamanlarda
Ama yine çıkarım bu yokuştanda
Yuvarlanmam en dibe!
Sadece dinleneceğim bir köşe başında
Yine yeniden güneşin doğuşunu seyredeceğim
Karanlığın ardından...
Hep böyle değil mi ki zaten?
Acıyı veren zaman
Yeniden ver geri bende kalsın demiyor mu?
Zamanın kurallarını oynamıyor muyuz?
Değişkenliğin içinde kayboluyorum
Hiç değişmeyen oyunların içinde...
Yok oluyorum sessizliÄŸin sesinde...
G.OKUTAN
Bu yazı; ( 0 ) Üye tarafından beğenildi yenile
Bu yazıya; ( 0 )adet yorum yapıldı
Yorumlar :